| Logs van Je moet niet steeds dezelfde fout maken, er is keus genoeg |
--- Archief ---
|
| Afbeelding/foto |
 |
Het verbeteren van de kwaliteit van het leven in de wijken en de deelgemeenten met inzet van de bewoners. De activiteiten van de opbouwwerker zijn gericht op het stimuleren van de participatie en emancipatie van de bevolking, het stimuleren van zelforganisaties van bewoners en het overdragen van verantwoordelijkheid aan bewoners via scholing, kadervorming en netwerkontwikkeling.
?Behoefte en belangen van de achtergesteld bevolkingsgroepen
?Draagvlak creeeren voor aansluiting op achtergestelde bevolkingsgroepen
?Verbinding leggen tussen bewoners onderling en tussen bewoners, maatschappelijke organisaties en de overheid bij het verbeteren van de kwaliteit van het samenleven in de wijken en de deelgemeente.
?Het opbouwen en onderhouden van de noodzakelijke netwerken
?Zoekt naar wegen om de gezamenlijke betrokkenheid en verantwoordelijkheid van de bevolking, maatschappelijke organisaties en de overheid voor de kwaliteit in de wijken en de deelgemeente vorm te geven
?De opbouwwerker ontmoet de bewoners op straat-, buurt-, -wijk en deelgemeenteniveau.
?De verbetering van het kwaliteit van het leven begint vanuit de behoeften en belangen die hier worden geformuleerd.
Een opbouwwerker kan niet zorgen voor mooiere woningen, werk of beter onderwijs. Wel kan hij bewoners ondersteunen en stimuleren om samen met andere bewoners iets te doen aan problemen. Opbouwwerkers helpen bewoners zichzelf en elkaar te helpen. Opbouwwerkers zijn dan van vele markten thuis. Zij ondersteunen bewoners bij het organiseren van buurtbijeenkomsten, het bestrijden van hinder en overlast en bij gesprekken met deelgemeente, gemeentelijke diensten en woningbouwcorporaties. Als echte bruggenbouwers slaan zij bruggen tussen bewoners onderling, en tussen bewoners, maatschappelijke organisaties en de overheid om gezamenlijk creatieve oplossingen te bedenken. Het verbeteren van de kwaliteit van samen leven en samen werken staat hierbij steeds centraal.
|
20-08-2005 - EEN GLAASJE ROSÉ
In de zomermaanden zijn mensen weer geneigd om gezellig met elkaar te gaan BBQen. Dus deze zomer komt de BBQ weer naar buiten, alleen vanwege het slechte weer nu niet zo vaak.
Ook buren vinden het leuk om met elkaar in de straat te gaan BBQen. Ijverig organiseren zij het feest en nodigen buurtjes uit. Soms met een dubbele agenda, men neemt gelijk gebruik van de gelegenheid om onder genot van een kippepoot te praten over de vuil op de trap of het kleed wat telkens voor de raam hangt en wordt uitgeklopt boven in de tuin of over de kinderen die nog tot 10 uur in de avond buiten spelen.
Ook deze keer was het opbouwwerk erbij, zij ondersteunen de bewoners tenslotte met het terras, muziek, tenten en andere materiaal. Het opbouwwerk zorg voor publiciteit en zorg voor de dialoog tijdens het festijn.
Als je een BBQ organiseerd in een wooncomplex waar drie soorten woningen zijn, is dat wel apart. De woningen bestaan uit; huur, vrije sector en sociale woningen.
De gangmakers van het BBQ feestje kwamen uit de vrije sector. In totaal vier woningen en d bewoners waren aanwezig en hun vrienden van elders.
Ongeveer half 5 kwam ik aan en de grote grijze deur stond al op een kier. Toen ik de trap op liep rook ik de BBQ geur al en hoorde ik de mensen praten. Het was al druk ongeveer 20 tot 25 bewoners. Nou ja, bewoners een hoop woonde niet eens daar. In ieder geval kwam ik toevallig in gesprek met drie mensen waarvan twee niet eens in de wijk wonen. En een ander bewoner woont in het mooie complex, zoals een actieve bewoner dat noemde. Ik ben vergeten waar het ''mooie complex'' zit. Nou goed, even kennis gemaakt met x van het Oranje Fonds. En zat ik daar ineens aan een tafeltje met een stukje kip voor me en een fernandes.
Ik zat aan het terras van x. X woont er pas een half jaar, hij kan nog niet zoveel vertellen over o.a. de binnenplaats, het wonen in dit nieuwe complex of over de straat. Hij woont naar zijn zin en vindt de gezamenlijke tuin mooi. Hij zou graag met andere bewoners de tuin willen opknappen en nog meer een gezamenlijke tuin van maken. Ook vindt hij het ontzettend leuk om samen met andere bewoners van die gezellige buurtacties te houden zoals de zomeractie en dan een keer in de maand zou genoeg zijn. Ik zat mijn kip lekker verder op te eten. Zijn grote vriend die was uitgenodigd vond het waardeloos dat er verschillende woningen aanwezig zijn, de ene huur en de ander koop. Hij kondigde wel even aan dat zoiets nooit zal lukken, dat loopt niet goed af, mensen willen geen subsidie buren, vertelde hij. Met alle argumenten vandien.
Nou goed, verder heb ik wat foto's gemaakt. Wat mij persoonlijk op viel is dat er veel bewoners aanwezig waren die duidelijk een welvaart beleven. Daar is niets mis mee, maar het viel me op. Ik zag een leuk terrasfeestje met rose. Ik vroeg mij de nut ervan af, om eerlijk te zijn. Alle frustraties die ik eerder bij een actieve bewoonster hoorde tijdens een interview, zag en hoorde ik nu niet.
De overburen zaten in hun tuin en daar stond geen tent, viel me op. De tenten waren vooral bij hun geplaatst. De bewoner(s) klagen over kleden en luidruchtige kinderen, waar waren de eigenaren van deze kleden en luidruchtige kinderen. Zijn zij hierbij betrokken? En zo nee, waarom niet dan?
Veel mensen waren toch ook nog niet op vakantie.
Nou goed een gezellige boel, maar wel een indruk gekregen van een soort prive feestje tussen vier bewoners en hun vrienden.
Gepost door: maurer op 20-08-2005 om 18:56
|
|
19-08-2005 - DE MAROKKAANSE MAN
Voor mijn werk binnen een project leggen wij soms enquetes af bij wijkbewoners. We bellen aan en komen bij de mensen thuis. Samen met vier collega's neem je ongeveer 40 interviews af. De interviews worden verwerkt in een programma, waaruit een sociale diagnose wordt opgesteld.
Laatst interviewde ik samen met een collega een Marokkaanse man. Gezamenlijk zaten we op de stoep, de man wilde ons niet binnen laten.
Mijn collega stelde allerlei vragen over de straat. Bijvoorbeeld of de straat schoon, gezellig en veilig is en dergelijke. Zo kwamen op de vraag of de man het leuk lijkt om mee te helpen met allerlei activiteiten in de straat zoals BBQ, activiteiten voor de kinderen of gezamenlijk de straat aanvegen voor de sociale band in de straat. Dat vond de man wel wat, en gaf hij aan graag mee te willen helpen tijdens deze activiteiten. Leuk! zei mijn collega en uw vrouw wil zij ook meehelpen? Dat zal ook leuk voor haar zijn, vroeg mijn collega spontaan. Waarop de man antwoorde ''nee, dat kan niet, mijn vrouw komt alleen buiten als zij de kinderen naar school brengt of als wij naar famillie gaan''. Mijn collega kon dat niet begrijpen en ging zij daarop door vragen. Ze zei daarop ''zoiets kan toch niet meneer?, u kunt uw vrouw toch niet dag en nacht binnen houden, zoals een vogeltje in een kooi''.
Ondertussen dacht ik dat mijn collega wel de kennis heeft over zoiets. En eenmaal mensen bestaan die extreem gedrag vertonen ten opzichte van hun vrouw. Ik dacht dat mijn collega deze man aan het ''trigger'' was, en zij hierover in dialoog wilde gaan. Achteraf was zij zich niet bewust dat er dit soort mensen in nederland bestaan.
De man werd op het laatst boos en vroeg aan mijn collega om haar mond te houden en dat hij er niet meer over wilde praten. Hij zei; dat ik het allemaal wel begreep - ja logisch ik zweeg en susde mijn collega - we moesten maar volgens de man een boekje lezen over de Islam.
Nou goed, na het interview, gingen wij nog even na praten. Ik vertelde haar als zij deze man wil bereiken en vooral zijn vrouw, zal zij eerst vertrouwen moeten winnen. Als de man eenmaal mee doet met de activiteiten, krijgen wij misschien ook zijn vrouw naar buiten of via andere bewoners in dialoog te kunnen gaan.
Eerst een partij begrip en geslijm, langzaam uit zijn hok halen en dan in dialoog en alles onder de mom van de vrede, want dat zit tenslotte in elk geloof. Begrip, respect, liefde en vrede, toch? 
Gepost door: op 19-08-2005 om 21:49
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
|
